ΑΡΘΡΑ

Εμμανουήλ-Άνθιμος Καλύβας

ΚΛΟΥΖΙΝΟ (1610)

Οι αήττητοι Φτερωτοί Ουσάροι συντρίβουν τη ρωσοσουηδική συμμαχία

Εμμανουήλ Μουρτζάκης

ΑΠΟ ΤΗ «JEUNE ÉCOLE» ΣΤΟΝ ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΤΟΛΟ

H γαλλική ρίζα της σοβιετικής ναυτικής στρατηγικής

Χαρίτων Χαρούσης

AVRO ANSON

Το ελαφρύ δικινητήριο που διέπρεψε

με την Ελληνική Βασιλική Αεροπορία στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο

Λεωνίδας Γουργουρίνης

ΜΑΡΓΑΡΙΤΟΝΕ: Ο «ΝΕΟΣ ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ»

Ο τελευταίος μεγάλος ναύαρχος των Νορμανδών της Σικελίας

Γεώργιος Γουναρόπουλος

ΟΙ ΜΑΧΕΣ ΣΤΗΝ ΕΞΕΧΟΥΣΑ ΤΟΥ ΡΖΕΦ (ΙΟΥΛΙΟΣ 1942-ΜΑΡΤΙΟΣ 1943)

Η πολύμηνη εκστρατεία του Κόκκινου Στρατού εναντίον της Ομάδας Στρατιών Κέντρου

ΣΤΗΛΕΣ

Γεώργιος Γουναρόπουλος

ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ

Κύπρος: Ο διαχρονικός προμαχώνας του Ελληνισμού στη νοτιοανατολική Μεσόγειο

Αικατερίνη Κοφφινά

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΗ

Ντιέγκο Βελάσκεθ, «La rendiciόn de Breda»

Ηρακλής Καλογεράκης

ΣΕΛΙΔΕΣ ΝΑΥΤΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Επιχειρήσεις αμερικανικών ναυτικών δυνάμεων εναντίον της πειρατείας στο Αιγαίο

Νικόλαος Νικόλτσιος

(Σχέδια: Γιάννης Μυλωνάς)

ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΣΤΟΛΕΣ

Βούλγαροι και Μαυροβούνιοι (1912)

Κωνσταντίνος Κλάδης

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΚΤΙΚΗ

Στρατηγικό αδιέξοδο στον Σαγγάριο

Michael Heidler

(Μτφρ. Βασίλειος Π. Αναστασόπουλος)

ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΠΤΥΧΕΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Η δραστηριοποίηση των εταιρειών Rheinmetall και Steyr στην Ελβετία

Ιωάννης Βαρσαμής

ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΑ ΟΠΛΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ

Μαχητικό La-11

Παναγιώτης Βασιλόπουλος

ΟΠΛΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΣΤΡΑΤΟΥ ΞΗΡΑΣ

Οπλοπολυβόλο BAR Υπ. 1918

David Ross

(Μτφρ. Βασίλειος Π. Αναστασόπουλος)

ΝΑΥΤΙΚΑ ΟΠΛΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ

Υποβρύχιο USS «Tench» (1944)

Νικόλαος Νικόλτσιος

ΜΟΥΣΕΙΑ ΚΑΙ ΚΕΙΜΗΛΙΑ

Το Μουσείο Στρατιωτικής Ιστορίας — Ινστιτούτο Στρατιωτικής Ιστορίας στη Βιέννη: Ένα «κόσμημα» της αυστριακής πρωτεύουσας

Γεώργιος Γουναρόπουλος

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

Θεοδόσης Π. Τάσιος, Αρχαία Ελληνική Στρατιωτική Τεχνολογία

Κύπρος

Ο διαχρονικός προμαχώνας
του Ελληνισμού
στη νοτιοανατολική Μεσόγειο

Το 2006, ως παρεπόμενο του πολέμου μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου, αποφασίστηκε σε διε­θνές επίπεδο η εκκένωση δεκάδων χιλιάδων πολιτών από τον Λίβανο. Η Ελλάδα οργάνωσε και εξετέλεσε την Επιχείρηση ΚΕΔΡΟΣ, μεταξύ 16ης Ιουλίου και 14ης Σεπτεμβρίου, τη μεγαλύτερη χρονικά επιχείρηση διάσωσης στην ιστορία της, και τα ελληνικά μέσα περαίωσαν την όλη επιχείρηση άψογα, εκκενώνοντας άμαχο πληθυσμό και μεταφέροντας χιλιάδες τόνους ανθρωπιστικής βοήθειας, εκμεταλλευόμενα πλήρως τις πολιτικές και στρατιωτικές υποδομές της Κύπρου. Αποδείχθηκε συνεπώς επί του πεδίου η σπουδαιότητα της νήσου, τόσο στην άσκηση ενεργού εξωτερικής πολιτικής όσο και στην επιτυχή διαχείριση μιας ανθρωπιστικής κρίσης στη νοτιοανατολική Μεσόγειο, στο πλαίσιο μιας πολυεθνικής επιχείρησης.

Η επίθεση στο Ιράν, στις 28 Φεβρουαρίου του 2026, από Ηνωμένες Πολιτείες και Ισ­ραήλ προκάλεσε αλυσιδωτές αντιδράσεις. Στις 2 Μαρτίου, οι βρετανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις στο Ακρωτήρι Κύπρου δέχθηκαν την επίθεση δύο Μη Επανδρωμένων Αεροχημάτων προερ­χομένων από τον Λίβανο –πιθανόν της παραστρατιωτικής οργάνωσης Χεζμπολάχ–, με το ένα εξ αυτών να προκαλεί περιορισμένης έκτασης ζημίες. Η Ελλάδα επέδειξε ορθά και ακαριαία αντανακλαστικά, και κατόπιν αιτήματος της Κυπριακής Δημοκρατίας απεστάλησαν άμεσα στη Μεγαλόνησο δύο ζεύγη μαχητικών αεροσκαφών F-16 της Πολεμικής Αεροπορίας, ενώ ακολούθησαν δύο μονάδες του Πολεμικού Ναυτικού: η νεότευκτη φρεγάτα «Κίμων» (F-601), στην πρώτη της επιχειρησιακή ανάπτυξη κατά ιστορική σύμπτωση στον ίδιο τόπο όπου δοξάστηκε ο Αθηναίος Ναύαρχος Κίμων, και η φρεγάτα «Ψαρά» (F-454), η οποία επέστρεψε σε γνώριμα ύδατα, τόσο από τη συμμετοχή της στην Επιχείρηση ΚΕΔΡΟΣ όσο και από τη δράση της ως μέρος της πολυεθνικής δύναμης που επιχειρεί στην Ερυθρά Θάλασσα προστατεύοντας τη διεθνή ναυσιπλοΐα (EUNAVFOR ASPIDES). Η λήψη απόφασης αποστολής ήταν άμεση και η επιχειρησιακή ανάπτυξη των μέσων υπήρξε ταχύτατη και υποδειγματική. Το τακτικό ζητούμενο της συγκεκριμένης ενέργειας ήταν η ενίσχυση του κυπριακού πλέγματος αεράμυνας και η προστασία έναντι βαλλιστικών και λοιπών εναέριων απειλών του συνόλου του νησιού ανεξαιρέτως και χωρίς περιορισμούς. Η απόφαση της χώρας μας προκάλεσε παγκόσμια θετική απήχηση αποσπώντας άκρως εγκωμιαστικά σχόλια για τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, αλλά και τους πολιτικούς χειρισμούς, σε απόλυτη αντιδιαστολή με το αίσθημα που προκάλεσε η ανικανότητα τής άλλοτε κραταιάς Μεγάλης Βρετανίας να προστατεύσει τον εαυτό της. Υπήρξε δε και τεράστια επικοινωνιακή επιτυχία, προβάλλοντας την Ελλάδα ως ηγέτιδα στρατιωτική δύναμη της Ευρώπης. Οι παραλληλισμοί στο διαδίκτυο με τις συγκρούσεις της κλασικής αρχαιότητας μεταξύ Ελλήνων και Περσών ήταν αναπόφευκτοι, με τον Αθηναίο Κίμωνα να έχει την τιμητική του μέσω του σύγχρονου ελληνικού πολεμικού σκάφους που φέρει το όνομά του. Και φυσικά το ηθικό των Κυπρίων αδελφών εκτινάχθηκε, καθώς το μητροπολιτικό κέντρο έσπευσε άμεσα προς αρωγή.

Σε τακτικό επίπεδο και σε συνδυασμό με την επιχειρη­σιακή ανάπτυξη μιας πυροβολαρχίας του αντιαεροπορικού συστήματος Patriot στην Κάρπαθο, η χώρα μας κάλυψε πλήρως το ανατολικό μεσογειακό θέατρο, αποδεικνύοντας επί του πε­δίου ότι η νοτιοανατολική Μεσόγειος παραμένει περιοχή ελληνικής ευθύνης με επίκεντρο την Κύπρο. Από στρατηγική άποψη, η Ελλάδα επιτέλους ακολούθησε άσκηση ενεργού εξωτερικής πολιτικής μέσω των πάντα ικανών Ενόπλων Δυνάμεων και προβάλλοντας τις στρατιωτικές της δυνατότητες, κίνηση που ακολούθησαν και ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες παρέχοντας αντιαεροπορική κάλυψη με δικά τους μέσα. Το δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδας-Κύπρου επιβεβαιώθηκε στην πράξη, ενώ ήταν και μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να αποδειχθεί η σφαλερότητα της θεωρίας του «μικρού» Πολεμικού Ναυτικού που θα επιχειρεί αποκλειστικά εντός Αιγαίου Πελάγους, καθώς και του αντιαεροπορικού πλέγματος αποκλειστικά από χερσαία εδάφη. Για τα ελληνικά όπλα δε, παρουσιάζεται μια μοναδική ευκαιρία απόκτησης πολύτιμων επιχειρησιακών διδαγμάτων και δοκιμών σε σχεδόν πραγματικές συνθήκες μάχης. Ο ρους των εξελίξεων θα επαληθεύσει ή θα διαψεύσει αυτές τις προσδοκίες.

Ως διαχρονικό επίκεντρο των συγκρούσεων Ανατολής-Δύσης, η γεωπολιτική αξία της Μεγαλονήσου παραμένει υψηλότατη. Η πρόσφατη ανάπτυξη ελληνικών πολεμικών μέσων στη νήσο επιβεβαιώνει, αλλά και επικαιροποιεί το στρατηγικό αυτό θέσφατο. Τα τελευταία χρόνια και με χαμηλών τόνων πολιτικές, η Κύπρος αναδεικνύεται σε προπομπό των εξελίξεων στη νοτιοανατολική Μεσόγειο, τόσο σε στρατιωτικό και πολιτικό όσο και ενεργειακό πεδίο, ενισχύοντας τις υποδομές της και εντασσόμενη σταδιακά και με περισσότερο ενεργητικό ρόλο στους ευρύτερους δομικούς ανασχηματισμούς. Από τους Ελληνοπερσικούς Πολέμους έως την Επιχείρηση ΚΕΔΡΟΣ, η Κύπρος απέδειξε επανειλημμένως την καταλυτική επίδρασή της στην επιβίωση, παρουσία και ευημερία του Ελληνισμού. Η διαφύλαξη αυτού του στοιχείου πρέπει να αποτελεί κορυφαία προτεραιότητα για την προάσπιση των εθνικών συμφερόντων και με απόλυτη σύμπνοια μεταξύ Κυπρίων και Ελλαδιτών.