Το πρώτο κείμενο ενός περιοδικού, αφιερωμένου στην ποιητική τέχνη, θα έπρεπε, κανονικά, να είναι ένα ποίημα. Μια σύνθεση λίγο πολύ αντιπροσωπευτική, που να τοποθετεί τον αναγνώστη απέναντί της και να αναπτύσσει μαζί του μια σχέση αμφίδρομης πολιορκίας. Να είναι ο λόγος του ίδιου του έργου, ανεξάρτητα από το αν αυτός περιλαμβάνει αναφορές στη μήτρα που το εξέθρεψε και στη σχέση του με τη Μητέρα Ποίηση αυτή καθαυτή. Γιατί μόνο το ποίημα θα μπορέσει να ανοίξει τη χαραμάδα εκείνη, μέσα από την οποία κοιτώντας θα έρθουμε σε επαφή, ενορατική κατά βάση, με αυτό που συμβαίνει μέσα μας, όταν καλούμαστε σε μια νέα διευθέτηση της θέσης μας στον κόσμο. Όταν αντιλαμβανόμαστε πως η σχέση μας με την ύπαρξη, εσωτερική και εξωτερική, δεν μπορεί να παραμείνει αυτή που ήταν, ότι κάτι έχει μετατοπιστεί αλλάζοντας το κέντρο, τα κέντρα βάρους.

Το ποίημα δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια ευκαιρία να αποκτήσουμε μερική γνώση της διαδικασίας με την οποία μεταμορφωνόμαστε. Μια μεταμόρφωση παρόμοια με αυτή που προκαλεί ο Χρόνος, με τη διαφορά ότι ο τελευταίος δεν αφήνει περιθώρια αυτενέργειας και επιλογής, όπως το κάνει το ποίημα. Και βέβαια, δεν επιτρέπει το σταμάτημα και την καταβύθιση στο εγώ, στο εδώ, στο εσύ και στο εκεί, όπως κάνει το ποίημα. Αυτός είναι και ο λόγος που η Ποίηση είναι η μεγάλη αντίπαλος του Χρόνου η οποία, αν και στενά δεμένη στο άρμα του, ξέρει πώς να τον σταματά, έστω για λίγο, και να γεμίζει τις παύσεις αυτές με λόγο και με μουσική, με εικόνες και ιδέες, με νέα σχήματα και νέες προτάσεις για τη ζωή. Τη ζωή της τέχνης, τη ζωή ως τέχνη, τη ζωή ως ιδέα.

Ωστόσο, και επειδή η παράδοση που έχει μέχρι σήμερα διαμορφωθεί στα λογοτεχνικά περιοδικά θέλει το «άνοιγμά» τους να πραγματοποιείται με ένα κείμενο σαν κι αυτό, θα κλείσουμε το σύντομο αυτό καλωσόρισμα στο διπλό, 59o /60ό τεύχος Των Ποιητικών με την υπόμνηση ότι, αν και η πλέον κατάλληλη να μιλήσει για την Ποίηση είναι η ίδια η Ποίηση, μπορούμε ωστόσο να διατηρήσουμε ανοιχτές τις υποδοχές και για μια σειρά άλλων κειμένων που αναπτύσσονται και λειτουργούν σαν ομόκεντροι κύκλοι γύρω της. Προορισμένοι να γεννιούνται από τις δονήσεις του πυρήνα της, να ζουν από τον παλμό της και να τον μεταδίδουν σε όλη την επιφάνεια της ζωής και της πραγματικότητας. Μέχρι τις εσχατιές της. Μέχρι εκεί που θα αποτελούν μιαν ανεπαίσθητη ανάμνηση. Με αυτές τις σκέψεις κατά νου, παραδίδουμε το τεύχος στον αναγνώστη, στην ευαισθησία και στην κρίση του, με την ελπίδα να βρει στις χαραμάδες του το φως που θα φωτίσει την ψυχή του.

 

---

 

Η νέα διεύθυνση του περιοδικού, στους παράδοξους καιρούς που διανύουμε, και έχοντας συναίσθηση της βαριάς κληρονομιάς που επωμίζεται, θα προσπαθήσει, συνεχίζοντας να παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς το ποιητικό γίγνεσθαι του τόπου μας, να συνδέσει το παρελθόν με το παρόν και το μέλλον. Ξεκινάμε με πολλά όνειρα και όρεξη για δουλειά. Σε αυτή μας την προσπάθεια ελπίζουμε να βρούμε στο πλευρό μας τους αναγνώστες αλλά και τους λειτουργούς της ποίησης, δόκιμους, νεώτερους μα και εκείνους που κάνουν τα πρώτα τους βήματα στον απαιτητικό αλλά και τόσο όμορφο ετούτο στίβο. Ωστόσο δεν ζητάμε μόνο την ενθάρρυνση ή τον καλό σας λόγο. Εξίσου χρήσιμη, αν όχι περισσότερο, θα είναι και η αυστηρή σας κρίση. Έτσι, αν τελικά πετύχουμε, θα μπορούμε να καυχηθούμε πως όλο αυτό δεν το κατάφερε ο μόχθος λίγων μόνο ανθρώπων, αλλά η κοινή προσπάθεια όλων μας.

ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΑΤΗΡ ΠΑΝΤΩΝ...
-Ευσταθία Δήµου-

 

7 ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ
Μετάφραση: Μαρίνα Μέντζου

 

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

ΤΑ ΟΠΛΑ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΟΠΛΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

-Θεόδωρος Βάσσης-

 

ΓΛΩΣΣΙΚΕΣ ΕΚΡΗΞΕΙΣ

ΜΕ ΤΟΝ ΣΠΥΡΟ ΚΑΝΙΟΥΡΑ

-Μια συζήτηση µε τη Σοφία Διονυσοπούλου-

 

ΜΙΑ ΥΓΙΗΣ ΠΑΤΡΟΚΤΟΝΙΑ:

Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΝΤΥΛΑΝ ΤΟΜΑΣ

-Νίκος Κωσταγιόλας-

 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΛΑΤΑΝΙΩΤΗ

Αλέξανδρος Πλατανιώτης, Άνθη που σκάλισε ο ουρανός, Νεφέλη, 2025

-Βασίλης Ζηλάκος-

 

ΑΠ' ΤΟ ΣΥΡΤΑΡΙ

Κώστας Βούλγαρης, Κ.Γ. ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ Φύλλα πορείας, Εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα 1998

-Γιώργος Μαρκόπουλος-

 

Η ΑΒΑΣΤΑΧΤΗ ΕΛΑΦΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΚΜΗΔΕΝΙΣΗΣ

Σπυριδούλα Μίχου, Ιχνηλατώντας έναν ελέφαντα, εκδόσεις Άνω Τελεία, Αθήνα 2025

-Παναγιώτης Βούζης-

 

«ΞΥΣΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ»

Χάρης Μιχαλόπουλος, Φωτογραφικός θάλαµος, Κάπα Εκδοτική, Αθήνα 2025

-Γιάννης Στρούµπας-

 

Ο ΡΟΔΙΝΟΣ ΤΥΛΙΕΤΑΙ ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ

Φωτεινή Σκιαδά, Λύχνος, Γκοβόστης 2025

-Άγγελος Αρόρα-

 

Adela Zamudio

 (Κοτσαμπάμπα, Βολιβία, 11 Οκτωβρίου 1854 – 2 Ιουνίου 1928)

-Μετάφραση: Λούνα Σιμάτου-

 

ΔΥΟ ΟΜΙΛΗΜΑΤΑ

-Γιώργος Βέης-

 

Η ΑΠΛΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΒΛΕΜΜΑΤΟΣ

Ιαπωνικός Περίπλους (Το πρώτο Μονογκατάρι και ανθολογία ποιηµάτων, 6ος -21ος αι.),

εισαγωγή-απόδοση Χρίστος Κρεµνιώτης, Εκδόσεις Συρτάρι 2025

-Βασίλης Ζηλάκος-

 

ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΓΡΑΦΗΣ

Δηµήτρης Σεβαστάκης, Ο λόγος και ο τόπος, έκθεση στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος, 27/11/2025 – 28/2/2026

-Κώστας Βούλγαρης-

 

ΜΙΑ ΜΑΚΡΑ ΚΙ ΕΠΙΜΟΝΗ ΠΟΡΕΙΑ

Βικτωρία Καπλάνη, Ανάκτηση κωδικών (Ποιήµατα 2007-2021), Γκοβόστης 2026

-Βαγγέλης Χατζηβασιλείου-

 

ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΚΟΥΪΡ ΓΝΩΡΙΣΜΑΤΑ
ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑ ΚΟΥΤΣΟΔΟΝΤΗ

Νικόλας Κουτσοδόντης, Ίσως φύγεις στο εξωτερικό, Θράκα 2024

-Λίλια Τσούβα-

 

Chiara catapano
-Μαρία Ν. Ψάχου-

 

---

ΙΔΡΥΤΕΣ

Γιάννης Βαρβέρης, Κώστας Γ. Παπαγεωργίου

 

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ

Παναγιώτης Βούζης, Ευσταθία Δήμου, Σοφία Διονυσοπούλου

 

ΤΑΚΤΙΚΟΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ

Τιτίκα Δημητρούλια, Γιώργος Μαρκόπουλος, Βαγγέλης Χατζηβασιλείου

 

Γιώργος Βέης, Βασίλης Ζηλάκος, Θωμάς Ιωάννου, Γιώργος Λίλλης, Δημήτρης Λεοντζάκος, Αντώνης Μπαλασόπουλος, Άλκηστις Σουλογιάννη, Χρύσα Σπυροπούλου, Γιάννης Στρούμπας, Θωμάς Τσαλαπάτης

 

ΕΙΚΑΣΤΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ

Σοφία Διονυσοπούλου

 

---

Τα προς δημοσίευση κείμενα πρέπει να είναι αδημοσίευτα και διορθωμένα και αποστέλλονται στο email: tapoiitika@govostis.gr, σε μορφή word. Η έκταση των κριτικών πρέπει να κυμαίνεται από 500 έως 1.000 λέξεις.

 

                                                 https://tapoiitika.wordpress.com