Αν και η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία είχε επεκταθεί αρκετά από την άνοδο του Ιουστινιανού στον θρόνο (527,) η ίδια η Ρώμη παρέμενε εκτός των συνόρων της. Ακόμα η αυτοκρατορία δεν είχε μετουσιωθεί πλήρως σε αυτήν που σήμερα ονομάζουμε "Βυζαντινή". Μπορεί η επίσημη θρησκεία να ήταν ο Χριστιανισμός και να είχαν ήδη αρχίσει να παρουσιάζονται τα πρώτα δείγματα εξελληνισμού (σημείωση 1), οι δεσμοί με την αρχαία ρωμαϊκή παράδοση, όμως, ήταν ακόμα πολύ ισχυροί. Ας μη λησμονούμε πως ο αυτοκράτορας και οι υπήκοοί του τους ονόμαζαν αλλήλους "Ρωμαίους" . Η Ρώμη, εκτός της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ήταν ένα σχήμα οξύμωρο. Ο ίδιος ο πάπας, ο διάδοχος του Αγίου Πέτρου, ο θρησκευτικός ηγέτης με το μεγαλύτερο κύρος, βρισκόταν περιστοιχισμένος από βαρβάρους. Ο Ιουστινιανός σχεδίαζε να οικοδομήσει ένα ισχυρό, συγκεντρωτικό κράτος, το οποίο η εκκλησία θα υποστήριζε και με το οποίο θα συνεργαζόταν αρμονικά. Η παπική έδρα θα έπρεπε να βρίσκεται εντός της επιρροής της Κωνσταντινούπολης. Εκτός των φαινομενικά ρομαντικών λόγων υπήρχαν, βεβαίως, και κάποιοι καθαρά στρατηγικοί. Η κατάκτηση της Ιταλικής χερσονήσου εξυπηρετούσε αμυντικούς σκοπούς. Μία εχθρική στρατιωτική δύναμη με βάση την Ιταλία θα μπορούσε ανά πάσα στιγμή να απειλήσει την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία εισβάλλοντας μέσω της Δαλματίας στα αυτοκρατορικά εδάφη. Μόνο που αυτήν τη φορά ήταν πολύ πιο ισχυρή από τους Βανδάλους της Αφρικής.
Έτος έκδοσης:
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2003
Σελίδες:
12
Σελίδα στο τεύχος:
6
Τεύχος:
87
Επιλέξτε νομό για να δείτε τα μεταφορικά του προϊόντος:
* Για πιο ακριβή αποτελέσματα προσθέστε όλα τα προϊόντα στο καλάθι σας και υπολογίστε τα μεταφορικά στην ολοκλήρωση της παραγγελίας. Οι δυσπρόσιτες περιοχές επιβαρύνονται με 2.5€
