ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΟΡΑΤΟΥ ΜΕ ΤΟ ΑΟΡΑΤΟ, ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΛΑΜΠΑΔΑΡΙΔΟΥ-ΠΟΘΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΤΟΥ ΔΟΜΗΝΙΚΟΥ ΘΕΟΤΟΚΟΠΟΥΛΟΥ
Η Λογοτεχνία και η Ζωγραφική συγκλίνουν στην αναπαράσταση του «αληθινού» μέσα από το κάτοπτρο της δημιουργίας. Διαφέρουν όμως ως προς τους τρόπους έκφρασης, δεδομένου ότι ο συγγραφέας με τη γλώσσα και τη μυθοπλασία παρουσιάζει μια σειρά από γλαφυρές εικόνες-γεγονότα, ενώ ο ζωγράφος ανατρέχει στη «ρητορική» της ζωγραφικής προκειμένου να εκφράσει μια «ιδέα» πλαστικά και αισθητικά. Κάποιοι κοινοί παράμετροι των δύο αυτών καλλιτεχνικών συστημάτων, κατά τους θεωρητικούς, είναι η ιστορία η οποία αγκαλιάζει τα πολιτικοκοινωνικά γεγονότα, το θρησκευτικό συναίσθημα, τη μυθολογία και την αλληγορία. Όλες όμως αυτές οι κατηγορίες ενέχουν το στοιχείο της φιλοσοφικής υπέρβασης, ένα χώρο και χρόνο πέραν του νοητού και σηματοδοτούν την «παράσταση», το όραμα, «το ορατό», που προσλαμβάνει ο θεατής. Ποιοι κοινοί τόποι μπορούν να συνυπάρχουν στο έργο της συγγραφέως του 20ού αιώνα, Μαρίας Λαμπαδαρίδου-Πόθου και στους πίνακες του αναγεννησιακού ζωγράφου Δομήνικου Θεοτοκόπουλου;
Επιλέξτε νομό για να δείτε τα μεταφορικά του προϊόντος:
* Για πιο ακριβή αποτελέσματα προσθέστε όλα τα προϊόντα στο καλάθι σας και υπολογίστε τα μεταφορικά στην ολοκλήρωση της παραγγελίας. Οι δυσπρόσιτες περιοχές επιβαρύνονται με 2.5€
