Η ΣΤΕΠΑ, Ο ΘΑΛΑΜΟΣ ΑΡ. 6, ΤΑΡΑΣ ΜΠΟΥΛΜΠΑ, Ο ΠΑΙΚΤΗΣ

Η ΣΤΕΠΑ, Ο ΘΑΛΑΜΟΣ ΑΡ. 6, ΤΑΡΑΣ ΜΠΟΥΛΜΠΑ, Ο ΠΑΙΚΤΗΣΑΠΟΚΤΗΣΤΕ ΤΕΣΣΕΡΑ ΕΡΓΑ ΤΗΣ ΚΛΑΣΙΚΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ ΜΕ ΕΚΠΤΩΣΗ 30%Συγγραφέας: Γκόγκολ, Νικολάι, Ντοστογιέβσκη, Φιόντορ, Τσέχοβ, Αντον

37,90€26,53€

Άμεσα διαθέσιμο

Η στέπα - Αντόν Τσέχοβ 

Όταν δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά η Στέπα, όλοι οι κριτικοί την επαίνεσαν με τα πιο κολακευτικά λόγια. Είπαν ότι ο Τσέχωφ είναι μεγαλοφυία και τον συγκρίνανε με τον Γκόγκολ και τον Τολστόη. Ο Γκόρκη είπε ότι όλες οι σελίδες της Στέπας είναι σαν κεντημένες με ψιλό μαργαριτάρι. Και μια άλλη φορά έγραψε στον Τσέχωφ: «Ξέρετε τι κάνετε; Σκοτώνετε το ρεαλισμό… Σε λίγο θα πεθάνει, για πολύ καιρό μάλιστα… Κανένας δεν ξέρει να γράφει έτσι απλά όπως εσείς για απλά πράγματα… Τα διηγήματά σας είναι μικρά όμορφα μπουκάλια γεμάτα με όλα τα αρώματα της ζωής…».

Στη νουβέλα αυτή η Στέπα δεν είναι σκηνικό, είναι ένα πρόσωπο, είναι ένας ολόκληρος κόσμος. Κέντρο στα διηγήματα του Τσέχωφ είναι σχεδόν πάντα ο άνθρωπος, όποια κι αν είναι η ιστορία του, και κυρίως όταν δεν έχει καμιά ιστορία. Όταν όμως θέλει να παρουσιάσει ένα αντικείμενο ή ένα ζώο, τότε και αυτά γίνονται πρόσωπα. Το αγοράκι που είναι το κεντρικό πρόσωπο της Στέπας και οι άνθρωποι που είναι γύρω του ταξιδεύουν με τη μπρίτσκα ή με τα αργοκούνητα κάρα και μαζί τους ταξιδεύει και η στέπα. Τους καίει ο ήλιος, τους μουσκεύει η βροχή, δροσίζονται στο ποτάμι, ο πραγματικός όμως ήρωας της νουβέλας είναι η στέπα. Είναι η μόνη νουβέλα του Τσέχωφ όπου ήρωας είναι η φύση. Και φαίνεται να συμβολίζει αυτό που αναζητούν οι άνθρωποι στη ζωή.

https://www.govostis.gr/product/77/i-stepa.html

Ο Θάλαμος αρ. 6 - Αντόν Τσέχοβ 

Ο κόσμος ολόκληρος τον παραδέχεται δίχως συζήτηση
σαν τον μοναδικό μαιτρ του διηγήματος.
Maria Yelizarova


Η νουβέλα Ο Θάλαμος αρ. 6 αποτελεί μια τομή στην πνευματική και λογοτεχνική εξέλιξη του Τσέχοφ. Πρωτοδημοσιεύτηκε στο περιοδικό Ρούσκαγια Μισλ το Νοέμβριο του 1892. Ο Μήτσος Αλεξανδρόπουλος αναφέρει πως πολλοί κριτικοί διέκριναν ότι μ’ αυτή του τη νουβέλα ο Τσέχοφ αποκόπηκε από την τολστόια επιρροή κι έκτοτε διέγραψε τη δική του μοναδική λογοτεχνική πορεία.
Σε μια, λοιπόν, ανώνυμη πόλη της ρωσικής επαρχίας υπάρχει ένα δημοτικό νοσοκομείο στο οποίο επί μια 20ετία εργάζεται ως γιατρός διευθυντής ο Αντρέι Εφίμιτς Ράγκιν. Στο νοσοκομείο αυτό, το οποίο περιγράφεται σαν ένα εγκαταλελειμμένο από τις αρχές της πόλης ίδρυμα, υπάρχει μια πτέρυγα στην οποία στεγάζεται ο Θάλαμος αρ. 6. Εκεί «φιλοξενείται», όπως θα λέγαμε σήμερα, η ψυχιατρική κλινική-άσυλο του Νοσοκομείου. Στο θάλαμο αυτό διαμένουν πέντε νοσηλευόμενοι με τη διάγνωση «τρελοί». Τους επιβλέπει ο Νικήτας, ο οποίος με την συμπεριφορά του εκφράζει την πιο ακραιφνή κατασταλτική βία εμποτισμένη με την αξία του καθήκοντος και της «τάξης». Όπως θα έλεγε ένας Έλληνας συγγραφέας που έζησε για χρόνια στο Δαφνί: «Οι νοσοκόμοι που είναι στο ψυχιατρείο [...] δεν είναι σαν τους νοσοκόμους που ξέρει ο καθένας, που ξέρουν ν’ αλλάζουν πληγές, να κάνουν ενέσεις και γενικά να περιποιούνται έναν ασθενή. Αυτοί είναι γεροί άντρες με σκληρή καρδία που ξέρουν να δέρνουν τους τρελούς, όπως ο θηριοδαμαστής τα θηρία του».
Ένα συνταρακτικό δείγμα γραφής αποτελεί ο Θάλαμος αρ. 6 (1892). Μετά από επτά περίπου δεκαετίες (1964) το μετέφρασε στα ελληνικά ο Άρης Αλεξάνδρου που ξεκινούσε τη λαμπρή σταδιοδρομία του ως μεταφραστής της ρωσικής λογοτεχνίας. Η επανέκδοση τώρα του Θαλάμου αρ. 6 πιθανόν να αποτελέσει την απαρχή μιας νέας ανάγνωσης αυτού του έργου εμπλουτισμένης με τη σύγχρονη εμπειρία μας.

https://www.govostis.gr/product/943/o-thalamos-ar-6.html

Ταράς Μπούλμπα - Νικολάι  Γκόγκολ

 

Η πασίγνωστη ιστορική νουβέλα Ταράς Μπούλμπα περιλαμβανόταν στη συλλογή «Μίργκοροντ» μαζί με τα διηγήματα Γαιοκτήμονες της παλαιάς εποχής και Ιστορία της διαμάχης του Ιβάν Ιβάνοβιτς με τον Ιβάν Νικηφόροβιτς, αλλά διαφέρει πολύ από τα διηγήματα αυτά. Εδώ περιγράφεται ο ηρωικός αγώνας των Ζαποροζιάνων κοζάκων κατά των Πολωνών, χωρίς να αποσιωπάται η αγριότητά τους. Ο Μπούλμπα είναι φοβερά πεισματάρης. Ήταν από εκείνους τους χαρακτήρες που θα μπορούσαν να σφυρηλατηθούν στο δύσκολο 15ο αιώνα, στη μισονομαδική εκείνη γωνιά της Ευρώπης, όταν όλη η νότια αρχέγονη Ρωσία, παρατημένη από τους πρίγκηπές της, είχε ερημωθεί και είχε κατακαεί μέχρι το τελευταίο χόρτο, απ’ τ’ ασυγκράτητα μογγολικά στίφη όταν, στερημένος απ’ το σπίτι του κι από κάθε λογής στέγη, ο άνθρωπος έγινε αναγκαστικά ριψοκίνδυνος ξεχνώντας πως υπάρχει φόβος στον κόσμο. Την πανάρχαιη ειρηνική σλαβική ψυχή την ατσάλωσε η φλόγα του πολέμου και ξεπήδησε το κοζάκικο, αυτό το πλατύ, το ξέφρενο δημιούργημα της ρωσικής ψυχής.

Ο Γκόγκολ με αυτό το έργο, αλλά και με την όλη συγγραφική παραγωγή του, έγινε ο άνθρωπος που βοήθησε τη Ρωσία να δει τον εαυτό της, για να μπορέσει έπειτα από αυτό ν’ αλλάξει. Και αυτόν τον Γκόγκολ που, όσο λίγοι, ήξερε να αποκαλύπτει κάθε χυδαιότητα της ζωής και κάθε ταπεινό κίνητρο και να καλλιεργεί στους ανθρώπους, με τον τρόπο αυτό, την έφεση για το καλό, είναι που γνωρίζουν και θα γνωρίζουν, και θα μελετούν οι άνθρωποι κάθε χώρας, που θα θέλουν τους συνανθρώπους τους αντάξιους του τίτλου του ανθρώπου.

https://www.govostis.gr/product/422/taras-mpoylmpa.html

Ο Παίκτης - Φιόντορ  Ντοστογιέβσκη

Μια από τις αδυναμίες του Ντοστογιέβσκη δίνει μορφή συμβολική, χειροπιαστή, σ’ ό,τι είναι η ίδια η ουσία του Είναι του: η αρρωστημένη μανία για τα τυχερά παιχνίδια. Από μικρό παιδί έχει το πάθος της χαρτοπαιξίας – αλλά μόνο στην Ευρώπη ανακαλύπτει το διαβολικό καθρέφτη της νευρικότητάς του: το Κόκκινο και το Μαύρο, τη ρουλέτα, αυτό το τόσο επικίνδυνο παιχνίδι μέσα στον πρωτόγονο δυϊσμό του. Η πράσινη τσόχα του Μπάντεν, η ρουλέτα του Μόντε Κάρλο είναι οι εντονότερες εκστάσεις του στην Ευρώπη: τον υπνωτίζουν πιο πολύ από τη Μαντόνα της Σιξτίνα, από τ’ αγάλματα του Μιχαήλ Άγγελου, από τα μεσημβρινά τοπία, από την τέχνη και τον πολιτισμό ολόκληρου του κόσμου. Επειδή εκεί βρίσκει την ένταση, την τελεσίδικη απόφαση: μαύρο ή κόκκινο, μονά ή ζυγά, ευτυχία ή εκμηδένιση, χασούρα ή κέρδος – συμπυκνωμένα στα δευτερόλεπτα εκείνα που η ρόδα γυρίζει: η ένταση συγκεντρωμένη μέσα σε αυτήν την αστραπή του πόνου ή της απόλαυσης, όπως τη λαχταράει η ιδιοσυγκρασία του.

https://www.govostis.gr/product/427/o-paiktis.html

 

Είδος: Βιβλίο
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Τσέχοβ, Αντον

Ο Αντόν Πάβλοβιτς Τσέχωφ γεννήθηκε στις 17 Ιανουαρίου του 1860 στην κωμόπολη Ταγκανρόγκ της νότιας Ρωσίας. Πέθανε στις 2 Ιουλίου του 1904 στη γερμανική πόλη Μπαντενβέιλερ. Ο Τσέχωφ έγινε γνωστός περισσότερο για τα θεατρικά του έργα, με τα οποία αναμόρφωσε το ρωσικό και επηρέασε το παγκόσμιο θέατρο. Ωστόσο, το πεζογραφικό του έργο –που αποτελεί, έναν αιώνα μετά, πολύτιμη παρακαταθήκη, λογοτεχνική και κοινωνική– ποτέ δεν παραγνωρίστηκε από τους κριτικούς και το κοινό. Στα έργα του αποτυπώνεται η διαρκής φθορά της καθημερινής ζωής. Οι ήρωές του είναι άνθρωποι της ανώτερης κυρίως τάξης, που «ξοδεύουν» τη ζωή τους μέσα στην πνιγερή ατμόσφαιρα της ρώσικης επαρχίας.

Από τα γνωστότερα έργα του είναι οι Τρεις Αδελφές, ο Θείος Βάνιας, ο Θάλαμος αρ. 6 και ο Βυσσινόκηπος.

 



Γκόγκολ, Νικολάι

Ο Νικολάι Βασίλιεβιτς Γκόγκολ, μοναχογιός Ουκρανού γαιοκτήμονα, γεννήθηκε στην κωμόπολη Σόροτσινκ την 1η Απριλίου του 1809.

Το 1828 πήγε στην Αγία Πετρούπολη, όπου έγινε γνωστός στους λογοτεχνικούς κύκλους. Το 1831 βραβεύτηκε για την πρώτη συλλογή διηγημάτων του. Αργότερα έγραψε το κλασικό έργο Ταράς Μπούλμπα. Μεταξύ 1826-48 έζησε κυρίως στη Ρώμη όπου ολοκλήρωσε ένα από τα αρτιότερα μυθιστορήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, Οι Νεκρές Ψυχές.

Το 1842 δημοσίευσε μια άλλη διάσημη εργασία, Το Παλτό, διήγημα για έναν υπάλληλο που πέφτει θύμα της ρωσικής κοινωνικής αδικίας. Το επόμενο έτος πραγματοποίησε προσκύνημα στους Αγίους Τόπους. Στο δρόμο της επιστροφής ένας ιερέας τον έπεισε πως το καλλιτεχνικό του έργο ήταν αμαρτωλό. Αποφάσισε τότε να καταστρέψει διάφορα αδημοσίευτα χειρόγραφά του.

Το 1852 πέθανε στη Μόσχα, σε ηλικία μόλις σαράντα τριών ετών.

 

Τα σημαντικότερα έργα του είναι:

• Ο Επιθεωρητής

• Τα Παντρολογήματα

• Οι Νεκρές Ψυχές

• Λεωφόρος Νέφσκι

• Ημερολόγιο Ενός Τρελού

• Ταράς Μπούλμπα



Ντοστογιέβσκη, Φιόντορ
Ο Φιόντορ Μιχαήλοβιτς Ντοστογιέβσκη γεννήθηκε στη Μόσχα στις 30 Οκτωβρίου 1821. Ο πατέρας του, ιδιαίτερα μορφωμένος και ευλαβής χριστιανός, άσκησε σημαντική επιρροή στο συγγραφέα και κατ’ επέκταση στο έργο του.
Αφού ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του, έδωσε εξετάσεις και πέρασε στη Στρατιωτική Σχολή Μηχανικού, που όπως αργότερα αποδείχθηκε δεν τον ενδιέφερε ιδιαίτερα. Πάθος του ήταν η λογοτεχνία. 
Η συγγραφική του σταδιοδρομία ξεκίνησε το 1844 με το έργο του Οι φτωχοί. Η σχέση του με τους σοσιαλιστικούς κύκλους των φουριεριστών οδήγησε στη σύλληψή του από την αστυνομία το 1849 και στη φυλάκισή του. Καταδικάστηκε σε θάνατο, αλλά τελικά, μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα του δόθηκε χάρη. Εξέτισε τετραετή ποινή σε καταναγκαστικά έργα στη Σιβηρία. 
Καταβεβλημένος σωματικά και ψυχικά επέστρεψε στη Ρωσία, όπου και επιδόθηκε στο συγγραφικό του έργο. Χρέη τον ανάγκασαν να εγκαταλείψει για άλλη μια φορά την αγαπημένη του πατρίδα και να καταφύγει στην Ευρώπη μαζί με τη δεύτερη σύζυγό του Άννα Σνίτκιν. Η νοσταλγία όμως τον οδήγησε ξανά στην Πετρούπολη, όπου και πέθανε το 1881.
Επιλέξτε νομό για να δείτε τα μεταφορικά του προϊόντος:

* Για πιο ακριβή αποτελέσματα προσθέστε όλα τα προϊόντα στο καλάθι σας και υπολογίστε τα μεταφορικά στην ολοκλήρωση της παραγγελίας. Οι δυσπρόσιτες περιοχές επιβαρύνονται με 2.5€

Στείλτε μας την απορία σας για το προϊόν.